Jak działa żołądek konia?
W naturalnych warunkach konie pobierają niewielkie ilości paszy bogatej we włókno przez cały dzień. Właśnie do takiego sposobu żywienia przystosowany jest ich układ pokarmowy. W przeciwieństwie do niektórych innych gatunków zwierząt konie nie produkują śliny w sposób ciągły. Ślina, która zawiera wodorowęglany pomagające buforować kwas żołądkowy, powstaje wyłącznie podczas żucia. Dlatego tak ważne jest, aby koń miał dostęp do paszy objętościowej przez cały dzień. Dzięki temu do żołądka niemal stale trafia ślina, która pomaga neutralizować kwas.
Żołądek konia jest stosunkowo mały w porównaniu z żołądkiem wielu innych gatunków zwierząt. Jest przystosowany do szybkiego przesuwania niewielkich porcji pokarmu dalej, do jelita cienkiego. Dolna część żołądka jest wyścielona błoną śluzową gruczołową, która produkuje kwas żołądkowy. U koni szczególne jest również to, że kwas żołądkowy nie jest wytwarzany tylko podczas jedzenia, lecz produkowany jest stale.
Kwas żołądkowy jest potrzebny do dalszego rozdrabniania paszy, tworzy odpowiednie środowisko dla enzymów trawiennych oraz pomaga eliminować niepożądane mikroorganizmy, które dostają się do przewodu pokarmowego wraz z pobranym pokarmem. Górna część żołądka jest natomiast wyścielona innym typem tkanki, mniej odpornym na działanie kwasu. To właśnie w okolicy przejścia między tymi dwoma rodzajami tkanek często rozwijają się wrzody żołądka.
Ponieważ kwas żołądkowy produkowany jest stale, a ślina powstaje tylko podczas żucia, konie powinny mieć dostęp do paszy objętościowej rozłożony równomiernie w ciągu dnia, bez długich przerw między karmieniami. Dostosowanie żywienia i sposobu utrzymania konia domowego do jego naturalnych potrzeb pomaga ograniczyć ryzyko problemów żołądkowych, takich jak wrzody.
„Wrzody żołądka są częstym problemem u koni i kuców. Badania pokazują, że cierpi na nie co najmniej 60% koni sportowych.”
Pleun Broeren, specjalista ds. żywienia
Czynniki ryzyka
Istnieje kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju wrzodów żołądka. Należą do nich m.in. zbyt mała ilość paszy objętościowej, podawanie dużych porcji paszy treściwej, żywienie paszami treściwymi bogatymi w cukier i skrobię oraz stres.
Ryzyko mogą zwiększać także niektóre leki, ponieważ mogą wpływać na naturalną ochronę ściany żołądka. Dodatkowo intensywny trening może nasilać skurcze żołądka, przez co kwaśna treść żołądkowa łatwiej dociera do jego górnej, bardziej wrażliwej części. Trening na pusty żołądek również jest czynnikiem ryzyka, ponieważ w żołądku brakuje wtedy warstwy buforującej, która ogranicza rozchlapywanie kwasu na delikatną górną część żołądka.
